Stowarzyszenie Na Rzecz Dzikich Zwierząt ″SOKÓŁ″

W tym temacie proponuję zamieszczać informacje na temat różnych zdarzeń zachodzących w świecie przyrody, do których linki często pojawiają się w dyskusjach na SB , aby je utrwalić i udostępnić szerszej liczbie użytkowników. Z wyjątkiem tematów sokolich, które mają swoje miejsce gdzie indziej.

Przykład takich ciekawostek podała LILI w linku
www.pijarzy.pl/?strona,doc,pol,glowna,250,0,2295,1,250,ant.html

ale mile widziane są formy bardziej rozwinięte, dotyczące np. odkryć, wyników badań, a także określane jako "niesamowite", "niespotykane" również w formie filmów, fotek itp.

Ogólnie ciekawostkami w rozumieniu tego tematu powinny być wszelkie informacje o charakterze naukowym, popularno-naukowym, poznawczym. Nie są ciekawostką w rozumieniu tego tematu np. filmy, na których kot zabawia się z psem lub myszką, lub inne nie zawierające treści poznawczej, a wyłącznie rozrywkową.

23.01.2012 r.

W nawiązaniu do znanych nam już przyczyn dotyczących katastrofalnego spadku liczebności sokoła wędrownego na początku lat 50-tych, kiedy do użytku w rolnictwie wprowadzono nowe środki ochrony roślin, głównie DDT oraz inne pestycydy…

4 stycznia 2012.| Ciekawostki
[center]

"Ptaki" Hitchcocka dawno już stały się klasyką kina, ale dopiero teraz udało się wyjaśnić, czemu w 1961 r. mewy dokonywały samobójczych lotów na okna domów w kalifornijskiej zatoce Monterey.
Osiemnastego sierpnia 1961 r. w jednej z kalifornijskich gazet alarmowano, że tysiące oszalałych burzyków szarych bombardują brzegi północnej części zatoki Monterey, zwracając przy tym sardele. Hitchcock widział jeden z takich incydentów, który zadziałał na jego żywą wyobraźnię.

Wg biologów z Uniwersytetu Stanowego Luizjany, ptaki uległy zatruciu. Naukowcy, których artykuł ukazał się w piśmie Nature Geoscience, przeprowadzili sekcje padłych przed półwieczem mew, burzyków i żółwi. Badali zawartość żołądków tych zwierząt. Stwierdzono duże ilości kwasu domoikowego - neurotoksyny uszkadzającej struktury ośrodkowego układu nerwowego. Ponieważ aminokwas ten jest produkowany przez morskie mięczaki i okrzemki, kumuluje się w organizmach m.in. sardeli i kałamarnic, którymi żywią się ptaki morskie. Uszkadzając mózg (a zwłaszcza hipokampa), kwas domoikowy może w skrajnych przypadkach doprowadzać do dezorientacji. Niekiedy zatrucie kończy się też śmiercią.

…W krótkim czasie neurotoksyna mogła zostać na tyle skoncentrowana, by uśmiercić stworzenia z kolejnych szczebli łańcucha pokarmowego…
…W 1991 r. na tym samym obszarze podobnemu zatruciu uległy pelikany brunatne. W żołądkach stanowiących podstawę ich diety ryb odkryto duże ilości okrzemek Pseudo-nitzschia i kwasu domoikowego. Uprawdopodobniało to hipotezę, że ten sam los spotkał 30 lat wcześniej burzyki, mewy i innych nieszczęśników.
Autor: Anna Błońska
Źródło: Independent/ABC News
kopalniawiedzy.pl/Alfred-Hitchcock-ptaki...ia-Sibel-Bargu,14859

Informacje na temat okrzemka Pseudo-nitzschia i kwasu domoikowego.

Okrzemki nie są oczywiście jedynymi przedstawicielami morskiego planktonu powodującymi zakwity wody. Szacuje się, że taki potencjał ma około trzystu gatunków glonów. Wiele wód przybrzeżnych przeżywa od czasu do czasu inwazję toksycznych jednokomórkowców.
Niektóre akweny, zazwyczaj te sąsiadujące z terenami zurbanizowanymi lub intensywnie użytkowanymi rolniczo, zamieniają się w wylęgarnie trucizn. Zawierają bowiem dużo azotu i fosforu, których źródłem są ścieki miejskie, zakłady przemysłowe i pola uprawne.
Na tak obfitym nawozie glony potrafią się rozmnażać błyskawicznie, jeśli tylko pozwolą im na to inne czynniki ograniczające ich ekspansję (np. światło, temperatura, zasolenie czy natlenienie)….
…. Od pewnego czasu zakwitom towarzyszy produkcja kwasu domoikowego. Toksyna jest też obficie produkowana u zachodnich wybrzeży USA. Badacze prowadzący badania w pobliżu Kalifornii przypuszczają, że kwas domoikowy mniej więcej od 10 lat regularnie podtruwa stada lwów morskich, wielorybów i innych ssaków. Wiele z nich zabija. Szkodzi również ptakom morskim…

ciekawe.onet.pl/wokolnas/inwazja-glonow,2,4405347,artykul.html

23.01.2012 r.

Zakaz polowania na ptaki

Komisja Ochrony Środowiska, zadecydowała, że na okres pięciu lat wprowadzony zostanie zakaz polowania na ptaki z gatunku nurzyków, alk i maskonurów. Decyzja taka została podjęta na podstawie badań, które wykazały, że liczba tych ptaków w ostatnich dziesięcioleciach drastycznie zmalała.
Zakaz polowań na te ptaki, obowiązuje na terenie całej Islandii i ma na celu poprawienie ich liczebności.
13.01.12 r. www.informacje.is/pl/wiadomosci/z-kraju/...z-polowania-na-ptaki

Maskonur

Alka

Nurzyk

25.01.2012

Pływający orzeł

Na stronie "Friends of Blackwater" w Cambridge, Lisa – webmaster napisała:

…Jeżeli nigdy nie widzieliście polującego orła, to trzeba podkreślić, że ma on odmienny styl polowania na ryby niż rybołów. Prawdą jest, że oba ptaki chwytają swą zdobycz blisko powierzchni wody, gdy rybołów nurkuje po nią, bielik zazwyczaj leci nad powierzchnią wody i chwyta rybę pazurami. Bywa, że ryba jest zbyt ciężka i orzeł jest wciągany pod wodę.
W takich sytuacjach nierzadko zdarza się, że bielik „płynie” z rybą do brzegu, by wydobyć ją na ląd. Tak więc, gdy ktoś zapyta, czy bieliki potrafią pływać, odpowiedź brzmi – TAK.

translate.google.pl/translate?hl=pl&...3D517%26prmd%3Dimvns

26.01.2012 r.



Najpotężniejsza mieszkanka ogrodu zoologicznego w Amsterdamie została pierwszym w Europie słoniem, któremu założono szkło kontaktowe. Słonica Win Thida miała uszkodzoną rogówkę.
45-letnia słonica uszkodziła rogówkę w starciu ze współmieszkańcami wybiegu.
Zwierzę odczuwało ból i dyskomfort, nie mogło trzymać otwartego oka, które łzawiło.

Postanowiono więc, że Win Thida założy szkło kontaktowe, które ochroni rogówkę i pozwoli się jej zagoić.

Bez narkozy

Operację przeprowadzała stojąca na drabinie weterynarz. Zabieg trwał mniej niż godzinę, a pacjentka nie dostała narkozy, lecz jedynie znieczulenie miejscowe.

Win Thida zachowywała się spokojnie. Natychmiast po zabiegu poczuła się lepiej i wyraźnie poweselała.

twis//kdj

www.tvn24.pl/0,1732670,0,1,slonica-zaloz...takty,wiadomosc.html

26.01.2012 /Reuters



Milion pająków, cztery lata i praca kilkudziesięciu ludzi - tyle potrzeba, żeby wyprodukować złoty płaszcz w całości wykonany z sieci pajęczej. Utkane dzieło będzie można obejrzeć w londyńskim muzeum Victoria&Alebert.
Jak podaje artysta Simon Peers, który brał udział przy projektowaniu ubrania, w całej akcji brało udział około 80 ludzi. - Codziennie rano zabierali pająki, żeby uzyskać od nich pajęczynę. Następnie zebrany jedwab był nawijany na szpule i z niego powstawał systematycznie materiał.

Pajęczyna została uzyskana z gruczołów przędnych madagaskarskiego jedwabnika Nephilii app. Wytworzył on złotą sieć z której później zrobiono materiał, a następnie projektanci uszyli płaszcz. Taka metoda wytwarzania jedwabiu była stosowana ostatni raz ponad sto lat temu. Artystom udało się ją jednak odtworzyć.

Jak zaznaczają projektanci, żaden pająk nie ucierpiał w trakcie produkcji.

Tego samego nie mogą jednak powiedzieć opiekujący się nimi pracownicy projektu - ci skarżyli się na wielokrotne ugryzienia.
Płaszcz jest zdobiony w motywy pająków oczywiście, które nawiązują do mitów i tradycji ludowych.

ab//kdj

www.tvn24.pl/0,1732710,0,1,utkali-plaszc...sieci,wiadomosc.html

26.01.2012 r.

-
Na Pomorzu Zachodnim rusza program monitoringu wilków. Trwają szkolenia m.in. leśników, jak tropić wilki. Wszystko po to, by ustalić m.in. ich liczbę w regionie.

...Oprócz wycia obecność wilków można poznać po tropach i śladach pozostawionych przez zwierzę na śniegu czy piasku. Do śladów zalicza się odchody, w których znajdują się resztki niestrawionych sierści i kości ofiar. Na terytorium wilków można znaleźć resztki ofiar tj. kości, racice, skóry itp. Wilki również często znaczą swoje terytorium poprzez drapanie.

Wilki w odróżnieniu od psów zawsze pozostawiają trop w linii prostej, tak zwane sznurowanie. Wataha idąca truchtem pozostawia z reguły jeden ślad, gdyż poszczególne osobniki stąpają trop w trop.

Wilk może przebyć 40-70 km dziennie, ale znane są wypadki, gdy zwierzę w ciągu doby przebyło 160 km. Przez krótki czas może utrzymać prędkość do 60 km/h.

Wilk podlega ścisłej ochronie gatunkowej i zgodnie z prawem na jego fotografowanie, filmowanie i obserwacje mogące powodować niepokojenie zwierząt należy mieć zgodę Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, a na chwytanie, np. w celu obrożowania, wymagana jest zgoda Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

W grudniu ub.r. w Zachodniopomorskiem dwóch belgijskich myśliwych podczas zorganizowanego polowania odstrzeliło dwa dorosłe wilki.
Wówczas Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska informowała, że według jej szacunków na Pomorzu Zachodnim są jedynie trzy watahy wilków liczące po 5-6 sztuk.
Myśliwi usłyszeli zarzuty spowodowania istotnej szkody w przyrodzie, za co grozi im do dwóch lat więzienia.

W 2012 r. Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Szczecinie przeprowadzi również kampanię dla rolników, z obszarów występowania wilków, informującą o metodach zabezpieczenia zwierząt gospodarskich przed wilkami.

Wilk jest bardzo rzadkim gatunkiem w Europie, podlega ścisłej ochronie gatunkowej. Przy odpowiednich metodach zapobiegawczych nie jest w stanie zagrozić ludziom i ich dobytkowi. Za szkody wyrządzone przez ten gatunek przysługuje odszkodowanie. (PAP)



Więcej... szczecin.gazeta.pl/szczecin/1,34959,1103...w.html#ixzz1kbRcXoBl

Warto zobaczyć bardzo ciekawe ujęcie odebrania zdobyczy ….

28.01.2012 r.



Popisy godowe amerykańskich ptaków, jarząbków cieciorników, bębniących w pnie drzew, są w przypadku poszczególnych osobników równie charakterystyczne, jak trele u innych gatunków ptaków - informują naukowcy na łamach "Ethology".
Jednym z lepszych sposobów rozpoznawania poszczególnych ludzi i wielu zwierząt - zwłaszcza ptaków - jest wsłuchanie się w ich głos.
Do tej pory naukowcy nie sprawdzili jednak dokładnie, czy równie charakterystyczne dla różnych stworzeń są odgłosy niewokalne - zwraca uwagę Andrew Iwaniuk z University of Lethbridge w Alberta (Kanada).

Ptaki te "bębnią", uderzając skrzydłami o powalone pnie drzew albo drewniane kloce. Każda taka akcja trwa około dziesięciu sekund i składa się z od 39 do 50 uderzeń.

Aby się o tym przekonać, Iwaniuk badał samce jarząbków cieciorników (Bonasa umbellus) – ptaków z rodziny kurowatych, żyjących w zalesionych częściach Alaski, Kanady i północnych stanów USA. Ptaki te "bębnią", uderzając skrzydłami o powalone pnie drzew albo drewniane kloce. Każda taka akcja trwa około dziesięciu sekund i składa się z od 39 do 50 uderzeń. Iwaniuk i jego zespół nagrali 449 perkusyjnych popisów 23 samców i stwierdzili, że tempo i liczba uderzeń podczas występu są indywidualne dla poszczególnych osobników - podobnie jak popisy wokalne u innych gatunków.

Możliwe, że podczas sezonu godowego samice rozpoznają poszczególne samce właśnie na podstawie bębnienia - sugeruje Iwaniuk.

Teoretycznie taka rozpoznawalność jest korzystna - potwierdza cytowana przez serwis "New Scientist" Elizabeth Tibbetts z University of Michigan w Ann Arbor. Obydowoje przyznają jednak, iż nie jest jasne, czy cieciornik na pewno odnosi jakąś korzyść ze swoich charakterystycznych odgłosów, czy może takie zachowanie ewoluowało "przez przypadek".
2012-01-23
www.sluzbazdrowia.com.pl/news.php?nid=10635770

Jarząbek cieciornik (Bonasa umbellus), ptak z rodziny z rodziny kurowatych (Phasianidae).
Osiąga 48 cm długości ciała, upierzenie rdzawobrązowe lub szarobrązowe; po bokach szyi pęki piór. Występuje w Ameryce Północnej. Zamieszkuje zalesione obszary Alaski, Kanady i północnych stanów USA, preferując gęsto zakrzewione doliny rzek z olchami i wierzbami.
Odżywia się nasionami, jagodami i innymi częściami roślin oraz drobnymi bezkręgowcami.
Podczas toków samiec przywabia samice wprawiając skrzydła w bardzo szybkie drgania i uderzając nimi o boki ciała powoduje powstawanie dźwięku przypominającego dudniący grzmot.
Samica gniazduje na ziemi w ukryciu, wśród gęstych paproci i zwisających gałęzi.
pl.wikipedia.org/wiki/Cieciornik

Inna polska nazwa; jarząbek kanadyjski, angielska; Ruffed grouse, niemiecka; Kragenhuhn
Cieciornik woli zalesiane obszary, przyćmione i spokojne lasy, głębokie zarośla, bagienne tereny. Cieciornik nie lubi otwartego pola i jest rzadko spotykany na otwartych przestrzeniach.
Rozmnażanie; Monogamiczne, w pierwszym roku. Samiec nie uczestniczy w odchowie piskląt
Ilość jaj; codziennie znosi po jednym jajku, w zniesieniu 8-12. Czas wysiadywania 23-26 dni

Dość często spotykany w hodowlach na zachodzie (także w Polsce).

Jakie ptaki lubią się kąpać ? Chyba wszystkie.

30.01.2012


Brytyjscy naukowcy badają, jakim cudem jedne z największych zwierząt lądowych mają tak małe stopy - informuje serwis BBC News/Science& environment.

Choć anatomia nosorożców jest znana od dawna, niewiele wiadomo o mechanice ich chodu. O ile stopa słoni opiera się na pięciu palcach i niedawno odkrytym fałszywym szóstym palcu, to w przypadku nosorożców całe obciążenie przejmują trzy palce.

Zespół Royal Veterinary College wytresował nosorożce z zoo w Colchester, aby na dany sygnał (lekkie dotkniecie rogu tyczką) przechodziły po naszpikowanej czujnikami ścieżce. Dzięki temu można było z dużą rozdzielczością określić rozkład obciążenia w stopach nosorożców.

Okazało się, że o ile u słoni największy jest nacisk wywierany na zewnętrzną część stopy, to w przypadku nosorożców dotyczy on głownie środka stopy.

Zdaniem badaczy oprócz usprawnienia wykonywanego u żyjących w niewoli nosorożców pedicure (problemy tego rodzaju są bardzo częste), wyniki badania mogą się przyczynić do opracowania sprawnych urządzeń przenoszących ciężkie ładunki.
17-01-2012
PAP - Nauka w Polsce
ekologia.re.pl/artykul/55276.html

Nosorożce i ich stopy widzimy codziennie na fotkach zrobionych przez nasze FF.
Na tym filmiku też widać jego delikatne stópki ...tańczące na TRZECH PALCACH

31.01.2012 r.

Sowa Płomykówka poluje w ciszy

Choć głos płomykówki (Tyto alba) należy do najbardziej niesamowitych dźwięków w przyrodzie, ptak ten potrafi polować w niemal całkowitej ciszy - informuje serwis"BBC Nature".

Płomykówki łatają cicho i powoli, rzadko uderzając skrzydłami. Ponieważ są aktywne w nocy, kierują się głównie dźwiękami - mogą usłyszeć przebiegającą nornicę czy mysz.
Zespół doktora Thomasa Bachmanna z politechniki w Darmstadt zajął się przystosowaniami, które umożliwiają sowom dyskretne dopadnięcie zdobyczy.
Naukowcy nie tylko dokładnie obejrzeli sowie upierzenie, ale i wykonali rekonstrukcję 3D szkieletu na podstawie badania tomograficznego.

Najistotniejszą cechą skrzydeł płomykówki okazało się ich duże zakrzywienie, dzięki któremu każde uderzenie daje większą siłę nośną. Powietrze jest bardziej przyspieszane nad górną powierzchnią zakrzywionego skrzydła, przez co wytwarza się podciśnienie utrzymujące ptaka w locie. Z kolei delikatne pióra na krawędziach skrzydeł tłumią dźwięki, zapobiegając turbulencjom, a ich miękka powierzchnia sprawia, że ocierają się o siebie bezgłośnie. Zresztą cała sowa pokryta jest tłumiącymi piórami znacznie dokładniej niż inne ptaki tej wielkości.
Nic dziwnego, że mająca tak subtelne przystosowania płomykówka to najbardziej rozpowszechniony na świecie gatunek sowy - zamieszkuje wszystkie kontynenty oprócz Antarktyki.
Niemieccy naukowcy chcieliby zastosować wyniki badań w budowie cichszych i doskonalszych statków powietrznych, ale oceniają, że może się to udać dopiero z a jakieś 20 lat.
(PAP) pmw/ tot/
2012-01-20
www.sluzbazdrowia.com.pl/news.php?nid=10615586


Płomykówka wydaje charakterystyczny głos – przeraźliwe syczenie i rzężenie, przypominające czasami chrapanie.

01.02.2012 r.



Naukowcy z USA opracowali model lotu ptaków szybko latających w lesie. Badania na tym modelu ułatwią opracowanie systemu sterowania dla samolotów bezpilotowych, tak aby mogły one omijać przeszkody w trudnym terenie – poinformował magazyn „Technology Review”.

Szybko latające ptaki, np. jastrząb gołębiarz, mogą przelatywać przez gęsty las, intuicyjnie omijając drzewa. Zespół naukowców z Massachusetss Institute of Technology (MIT) pod kierownictwem dr. Emilio Frazzoli wyznaczył próg szybkości, powyżej którego na pewno jednak zderzą się z drzewem. Obliczenia te pomogą budowie systemów kierowania i napędu dla małych bezpilotowych samolotów rozpoznawczych UAV (Unmanned Aerial Vehicle), tworząc dla nich systemy aktywnego sterowania, oparte na locie ptaków

UAV latają zwykle na małej wysokości, a co za tym idzie z niewielką szybkością w terenie zabudowanym, pokrytym lasem lub w górach, aby nie spowalniać dodatkowo lotu przed osiągnięciem końca pola widzenia operatora lub kamer w automatycznym reżimie lotu. Inżynierowie mieli nadzieję, że zamontowanie dodatkowych czujników pozwoli im na zwiększenie szybkości lotu w trudniejszym terenie

Tymczasem naukowcy MIT, na podstawie przelotów jastrzębi stworzyli matematyczny model lotu w środowisku z dużą liczbą przeszkód, wykazując na jego podstawie, iż powyżej pewnej szybkości ptak czy samolot zawsze się rozbije, niezależnie od tego, jak wiele informacji miałby o położeniu i drodze do przeszkód, leżących na jego drodze.

Naukowcy stwierdzili, że ptaki unikają tego losu w prosty sposób – rozróżniają rodzaj i zagęszczenie przeszkód i dostosowują do tego szybkość lotu, przyśpieszając i zwalniając, tak aby zachować bezpieczną odległość do wymijanych obiektów. To pomaga ptakom latać szybkiej niż wynikałoby to z właściwości ich postrzegania.

Jak stwierdził dr Frazzoli, jest to podobne do jazdy na nartach - narciarz nie zatrzymuje się przed pierwszym drzewem jakie widzi, tylko omija je, zmieniając szybkość i wierząc, że za nim znajdzie się przestrzeń do wyminięcia następnego drzewa.

Zespół z MIT współpracuje obecnie z biologami Harvard University, by sprawdzić, w jaki sposób opracowany model przystaje do rzeczywistego lotu ptaków. Naukowcy opracowali też prostą grę komputerową, aby sprawdzić, na ile dobrze ludzie mogą nawigować w symulowanym lesie w miedzy drzewami przy dużej szybkości. Badania prowadzone przy użyciu tej gry mają wyjaśnić, jak blisko teoretycznego limitu szybkości znajdą się ludzie pilotujący samoloty bezzałogowe.
31-01-2012
PAP - Nauka w Polsce
ekologia.re.pl/artykul/56661.html

Jastrząb i jego niesamowite umiejętności latania.
Film był już u nas pokazywany, ale warto go jeszcze raz zobaczyć, bo widzimy na nim wspaniałe możliwości jastrzębia w odniesieniu do powyższego tekstu.